PRZED MECZEM:
Reprezentanci Polski rozpoczęli udział w grupie D dywizji 2 Ligi Narodów od bezbramkowego remisu z Bośnią i Hercegowiną. Kilka dni później na Strawberry Arena w Solnej mierzyła się z Szwecją. Nasi reprezentanci nie mają najlepszych wspomnień z tym obiektem. To właśnie na nim odbył się finał baraży o awans na MŚ 2026, który zakończył się zwycięstwem gospodarzy 3:2.
Biało-czerwoni byli żądni rewanżu. Historia nie stała po ich stronie. Ostatni mecz w Szwecji wygrali… 28 września 1930 roku, wygrywając wówczas w Sztokholmie 3:0.
PRZEBIEG SPOTKANIA:
Już w czwartej minucie biało-czerwoni stworzyli pierwszą groźną akcję. Po podaniu Mateusza Żukowskiego, który niespodziewanie zastąpił w pierwszym składzie Roberta Lewandowskiego, Piotr Zieliński oddał strzał, ale pewnie interweniował Viktor Johansson.
Odpowiedź gospodarzy mogła być natychmiastowa. Z okolic pola karnego uderzał Patrik Walemark, gwiazda Lecha Poznań, ale na posterunku był Marcin Bułka.
Cztery minuty później było 1:0 dla Szwecji. Po dośrodkowaniu z rzutu rożnego, Marcin Bułka wypiąstkował piłkę. Ta wróciła do Besforta Zeneliego, który dośrodkował w kierunku Victora Lindeloefa. Doświadczony defensor zgrał piłkę do Benjamina Nygrena, a napastnik otworzył wynik spotkania. Przy golu wyraźnie zaspał Jakub Kiwior.
Stracony gol podziałał na biało-czerwonych, jak dobry zimny prysznic. To właśnie reprezentacja Polski dominowała na boisku, tworząc więcej sytuacji i oddając sporo strzałów. W sumie w pierwszej połowie było ich aż 13, z czego sześć celnych.
Znakomicie grał rozgrywający swoje dopiero drugie spotkanie w seniorskiej kadrze Wiktor Nowak. 22-latek niczym maszyna odbierał piłki i napędzał akcje ofensywne. W 38. minucie biało-czerwoni powinni wyrównać stan spotkania. Najpierw strzał Matty’ego Casha obronił Johansson. Później dobitka Sebastiana Szymańskiego została zablokowana, a uderzenie Żukowskiego obronił szwedzki bramkarz. Na koniec piłkarz Slavii Praga przymierzył z dystansu, ale piłka po jego uderzeniu nieznacznie minęła słupek.
Piłkarze Jana Urbana spuentowali niezłą pierwszą połowę golem. W 43. minucie akcję bramkową zainicjował Piotr Zieliński. Kapitan reprezentacji Polski zagrał w lewą stronę pola karnego do Nicoli Zalewskiego, a ten przytomnie wystawił piłkę do wbiegającego Szymańskiego.
Polacy kontynuowali dobrą grę na początku drugiej połowy. Brakowało jednak skuteczności po strzałach Casha i Szymańskiego.
Później na boisku rządzili tylko Szwedzi, którzy znów zadali biało-czerwonym cios za sprawą stałego fragmentu gry. W 64. minucie Szwedzi krótko rozegrali rzut rożny. Z narożnika zagrywał Sebastian Nanasi, a Yasin Ayari uderzył “na wślizgu” zza pola karnego, zaskakując Marcina Bułkę.
W 69. minucie rezerwowy Przemysław Frankowski dośrodkował piłkę w pole karne. Mateusz Żukowski próbował uderzyć ją głową, ale interweniował Johansson. Futbolówka spadła jednak pod nogi Piotra Zielińskiego, który prawie natychmiast uderzył z dystansu i nieznacznie się pomylił.
Szwedzi mieli apetyt na więcej goli. W 72. minucie Patrik Walemark zatańczył z Frankowskim, dośrodkował w pole karne do Viktora Gyokeresa, który urwał się Przemysławowi Wiśniewskiemu i z bliska trafił do siatki. Polska defensywa została brutalnie obnażona.
Do końca meczu wynik nie uległ zmianie i Szwecja zanotowała swoje drugie zwycięstwo w Lidze Narodów, a Polska pierwszą porażkę.
Po dwóch kolejkach Polska zajmuje trzecie miejsce w grupie D dywizji B (1 pkt). Druga jest Bośnia i Hercegowina, która pokonała na wyjeździe Rumunię 4:2.
2 października Polska zagra na PGE Narodowym z Rumunią. Ostatni występ kadry podczas tego zgrupowania odbędzie się w poniedziałek, 5 października. Zagra na wyjeździe z Bośnią i Hercegowiną. Oba spotkania w TVP.
Kiedy mecz: 2 października (piątek), godzina 20:45
Gdzie oglądać: Transmisja od 19:45 w TVP Sport i tvpsport.pl, a od 20:25 w TVP 1
Kto skomentuje: Mateusz Borek, Grzegorz Mielcarski
Prowadzący studio: Patryk Ganiek
Reporterzy: Maja Strzelczyk, Hubert Bugaj oraz Michał Zachodny (analiza)
Goście: Dariusz Szpakowski, Artur Wichniarek, Janusz Michallik, Michał Żewłakow oraz Jakub Wawrzyniak (analiza)
