Kluczowym etapem robót było uprzednie zabezpieczenie niestabilnego podłoża. W tym celu wykonano palisadę z pali CFA, która stworzyła trwałą konstrukcję oporową. Całość zwieńczono żelbetowym oczepem pełniącym funkcję muru oporowego. Zastosowane rozwiązanie pozwoliło skutecznie ustabilizować osuwisko i zapewnić bezpieczne warunki do prowadzenia dalszych prac budowlanych.
Dopiero po wykonaniu zabezpieczeń możliwe było przystąpienie do zasadniczych robót ziemnych. Charakterystyczną cechą zbiornika ZBR‑3.1 jest jego nietypowe, zróżnicowane posadowienie – część obiektu zlokalizowana została w wykopie, natomiast pozostała część powstała na nasypie wykonanym na wcześniej zrealizowanej palisadzie. Takie rozwiązanie konstrukcyjne jest przykładem elastycznego dostosowania projektu do wyjątkowo skomplikowanych warunków terenowych i geologicznych.
Zbiornik pełni kluczową rolę w systemie odwodnienia drogi ekspresowej. Odpowiada za retencję oraz kontrolowane odprowadzanie wód opadowych, ograniczając ich maksymalne przepływy do wartości bezpiecznych dla naturalnych odbiorników. Objętość czynna zbiornika wynosi około 1539 m³, co umożliwia skuteczne magazynowanie wód w czasie intensywnych opadów deszczu.
Dodatkowego kolorytu i niemal monumentalnego charakteru nadaje obiektowi jego położenie na stromych zboczach jaru, nad którym przebiega trasa S19. W bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się estakada ES‑17 – imponujący obiekt inżynierski o znacznej długości i wysokości, który dodatkowo podkreśla skalę i złożoność całego przedsięwzięcia.
Zbiornik retencyjny ZBR‑3.1 jest więc nie tylko istotnym elementem infrastruktury odwodnieniowej, lecz także przykładem zaawansowanej inżynierii, w której harmonijnie połączono rozwiązania hydrotechniczne i geotechniczne, skutecznie dostosowując projekt do wyjątkowo trudnych warunków terenowych.
Czytaj także:
